ارزیابی اولیه و انتخاب بیمار مناسب

موارد ایده‌آل برای استفاده از این فورسپس:

• دندان عقل کاملاً رویش‌یافته

• راستای تقریباً عمودی (با انحراف زاویه کم)

• فضای کافی خلفی برای دسترسی

• عدم درگیری کامل یا نیمه‌درگیری با استخوان

• عدم نزدیکی شدید به سینوس یا ساختارهای حیاتی

مراحل استفاده:

1. ارزیابی رادیوگرافیک جامع: پانورامیک یا CBCT برای بررسی:

   • رابطه ریشه با کف سینوس ماگزیلاری

   • شکل و تعداد ریشه‌ها

   • وجود پاتولوژی (کیست، تومور)

   • تراکم استخوان اطراف

2. بی‌حسی عمقی:

   • بی‌حسی عصب پس‌گانی فوقانی (PSA)

   • بی‌حسی عصب اینفرااوربیتال (برای ناحیه باکال)

   • بی‌حسی پالاتال (نازوپالاتاین یا خلفی پالاتال)

   • بی‌حسی موضعی infiltrative در صورت نیاز

3. آماده‌سازی بافتی:

   • استفاده از رتراکتور مناسب برای کنار زدن گونه

   • به‌کارگیری رتراکتور زبانی برای محافظت از زبان

   • قراردادن گاز استریل در ناحیه خلفی برای جلوگیری از بلع احتمالی

4. قرارگیری دقیق فورسپس:

   • هدایت تیغه‌ها با استفاده از انگشت نشانه دست غیرغالب

   • قراردادن تیغه باکال در فورکای باکال (در صورت وجود)

   • قراردادن تیغه پالاتال بر روی سطح پالاتال

   • اطمینان از تماس کامل و عمیق تا زیر لبه لثه

5. اعمال نیروی کنترل‌شده:

   • فشار اولیه ملایم برای درگیری اولیه

   • حرکات rocking با دامنه کم (بعلت محدودیت فضای خلفی)

   • حرکات چرخشی بسیار محدود (به دلیل ریسک بالای شکستگی)

   • تناوب بین حرکات و استراحت‌های کوتاه

6. خارج کردن دندان:

   • پس از لق شدن کافی، هدایت دندان به سمت باکال

   • خارج کردن با حرکت ترکیبی باکال-اکلوزال

   • کنترل کامل دندان تا خروج کامل از دهان